posiadać się


posiadać się
Nie posiadać się z oburzenia, z gniewu, z radości itp. «bardzo się złościć, gniewać, być oburzonym, cieszyć się itp.»: Nie sprawdziłaś, czy wszystko się zgadza? – Ciotka nie posiadała się z oburzenia. H. Kowalewska, Tego lata. Po otrzymaniu drugiego magneta Żwirko i Wigura nie posiadają się z radości. – Nareszcie będziemy mogli lecieć normalnie. WW 259/1932. Profesor nie posiadał się z zachwytu: – Co pan mówi! Ależ to kapitalny pomysł! B. Jasieński, Palę. Tss... Żona idzie, to może pan mi po obiedzie opowie. Nie posiadam się z ciekawości. T. Dołęga-Mostowicz, Kariera.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • nie posiadać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}{z czegoś} {{/stl 8}}{{stl 7}} nie móc opanować jakiegoś silnego uczucia, emocji; przeżywać coś bardzo intensywnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ktoś nie posiada się z radości, z uciechy. Nie posiadali się z oburzenia, gniewu,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • posiadać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, posiadaćam, posiadaća, posiadaćają posiadaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} mieć coś na własność, być właścicielem czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Posiadać duży zbiór książek …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • posiadać — ndk I, posiadaćam, posiadaćasz, posiadaćają, posiadaćaj, posiadaćał, posiadaćany posiąść dk XI, posiadaćsiądę, posiadaćsiądziesz, posiadaćsiądź, posiadaćsiadł, posiadaćsiedli 1. zwykle ndk «mieć coś jako swoją własność, być właścicielem czegoś,… …   Słownik języka polskiego

  • kwalifikować się — {{/stl 13}}{{stl 7}} posiadać wymagane kwalifikacje lub spełniać określone kryteria; nadawać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kwalifikować się na dyrektora. Wykroczenie kwalifikuje się na kolegium. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zwać się — {{/stl 13}}{{stl 7}} posiadać jakąś nazwę, jakieś imię, właściwe sobie określenie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Taki rodzaj budownictwa zwie się murem pruskim. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • radość — życia «optymizm życiowy, umiejętność cieszenia się życiem»: Zima podcina ludziom skrzydła. Tracą wówczas chęć do pracy, są rozbici. Kładą się wcześnie, późno wstają, lecz mimo to nie mają na nic ochoty. Tracą radość życia. Wprost 897/2000. Nie… …   Słownik frazeologiczny

  • oburzenie — n I 1. rzecz. od oburzyć. 2. «uczucie silnego gniewu, niezadowolenia z czegoś, sprzeciwu» Gwałtowne, ogólne, powszechne oburzenie. Czuć oburzenie. Kipieć, zawrzeć oburzeniem a. z oburzenia. Dać wyraz oburzeniu. Nie posiadać się z oburzenia.… …   Słownik języka polskiego

  • radość — ż V, DCMs. radośćści, blm «uczucie wielkiego zadowolenia, wesołości, wesoły nastrój; uciecha, rozradowanie, szczęście» Niekłamana, niezmącona, szalona, wielka radość. Radość ze zwycięstwa. Łzy, wybuch radości. Chwile radości. Promienieć, nie… …   Słownik języka polskiego

  • strata — ż IV, CMs. strataacie; lm D. strataat 1. «ubytek, szkoda poniesiona, to, co się przestało posiadać; fakt, że się przestało coś posiadać» Ciężka, bolesna, dotkliwa, niepowetowana, olbrzymia, znaczna strata. Straty materialne, moralne. Strata czasu …   Słownik języka polskiego

  • świat — 1. Błagać, prosić na wszystko w świecie «usilnie, natarczywie prosić o coś» 2. Być komuś, stać się dla kogoś całym światem; przesłonić komuś (cały) świat «być, stać się jedynym przedmiotem czyichś zainteresowań, uczuć»: (...) Nie wie kiedy i… …   Słownik frazeologiczny